Skoda Vision

HEV, PHEV, BEV, FCEV, hybrydy, hybrydy plug-in, napęd elektryczny, napęd wodorowy… Czy też gubisz się w tych nazwach? Wyjaśniamy, co oznaczają i jaki rodzaj napędu określają.

Elektromobilność to termin bardzo pojemy, który – w dużym uproszczeniu – określa pojazdy wprawiane w ruch z wykorzystaniem silników elektrycznych. Napędy elektryczne podzielić można na trzy grupy:

  • takie z zasilaniem energią z akumulatorów (ang. Battery Electric Vehicle – BEV);
  • hybrydowe (ang. Hybrid Electric Vehicles – HEV oraz Plug-in Hybrid Electric Vehicles – PHEV);
  • na ogniwa paliwowe (ang. Fuel Cell Electric Vehicles – FCEV).

Pojazdy zasilane energią z akumulatorów (BEV) napędzane są silnikami elektrycznymi, a energia potrzebna do ich zasilania magazynowana jest w odpowiednich akumulatorach. Przykładem samochodu wykorzystującego taki rodzaju napędu jest chociażby nadchodząca elektryczna Skoda Citigo.

Skoda Citigo E-Pilot
Skoda prowadzi aktualnie testy elektrycznych prototypów Citigo w Czechach (fot.). Pojazdy wyposażono jeszcze w napęd z Volkswagena e-up!’a (producent sugeruje, że seryjna wersja Citigo na prąd otrzyma zmodyfikowany układ napędowy).

Hybrydy (HEV i PHEV) to z kolei pojazdy, w których silnik spalinowy jest wspomagany silnikiem elektrycznym (niekoniecznie jednym). Przykładem takiego samochodu może być chociażby nowa Skoda Superb PHEV, która zadebiutuje w ciągu najbliższych miesięcy. A czym różnią się HEV-y od PHEV-ów? O tym piszemy nieco niżej.

Samochód na ogniwa paliwowe (FCEV), podobnie jak samochód elektryczny, napędzany jest silnikiem elektrycznym. Różnicą jest jednak sposób magazynowania i pozyskiwania energii. W FCEV akumulatory zostają zastąpione zbiornikami na wodór. Ten, w wyniku reakcji chemicznej w ogniwach paliwowych, zamienia się w prąd i parę wodną. W teorii brzmi to jak idealne rozwiązanie do napędu auta, jednak w praktyce stopień skomplikowania konstrukcji, wysokie koszty produkcji i skromna infrastruktura powodują, że zasilanie wodorem to raczej odległa przyszłość.

Samochody hybrydowe można podzielić na kilka podgatunków. W zasadzie stosuje się dwa rodzaje podziału – pierwsza określa rodzaj przeniesienia napędu:

Hybryda szeregowa

Do jej napędu służy silnik elektryczny. Silnik spalinowy działa tu wyłącznie jako agregat prądotwórczy i służy do doładowywania akumulatora (przykład: Opel Ampera I generacji). Taki napęd sprawdza się zwłaszcza w mieście – w warunkach nieustannego zatrzymywania się i ruszania charakteryzuje się lepszą sprawnością niż silnik spalinowy.

Hybryda równoległa

Do napędu służy głównie silnik spalinowy, a elektryczny go wspomaga. Przy wyższych prędkościach legitymuje się wyższą efektywnością niż hybryda szeregowa, ponieważ jest w stanie wykorzystać połączoną moc oby silników (przykład: Honda Insight I generacji).

Hybryda mieszana (szeregowo-równoległa)

Może przełączać się między trybami pracy szeregowej lub równoległej i tym samym wykorzystywać zalety obu poprzednich rodzajów napędu hybrydowego: szeregowego i równoległego. To oznacza, że pojazd może być napędzany za pomocą albo silnika elektrycznego, albo spalinowego, albo za pomocą obu (przykład: Toyota Prius).

Skoda Vision
W przypadku samochodów całkowicie elektrycznych (BEV) umieszczenie akumulatorów w podłodze pozwala na obniżenie środka ciężkości i tym samym poprawia właściwości trakcyjne auta.

Drugą klasyfikacją napędów hybrydowych jest ta, która uwzględnia stopień zelektryfikowania jednostki:

Mikrohybryda

To standardowy silnik spalinowy wzbogacony o system start-stop i układ odzyskiwania energii z hamowania. System wykorzystuje tę energię do podładowania akumulatora 12V, a tym samym pozwala na pewne ograniczenie zużycia paliwa i obniżenie emisji CO2.

Mildhybrid (czasem zwana „łagodną” hybrydą)

Wyposażona jest w silnik spalinowy i to on jest głównym źródłem mocy przekazywanej na koła. Silnik elektryczny pełni jedynie rolę wspomagającą, na przykład podczas przyspieszania. Takie samochody wyposażane są w dodatkowy akumulator o powiększonej pojemności, by efektywniej wykorzystać energię z hamowania. To dodatkowo obniża zużycie paliwa i emisję dwutlenku węgla.

Hybryda (HEV)

Może pokonywać pewne odcinki jedynie, korzystając z napędu elektrycznego. Jej zasięg na silniku elektrycznym ogranicza jedynie pojemność akumulatorów.

Hybryda plug-in (PHEV)

Z technicznego punktu widzenia, hybryda plug-in to po prostu rozbudowany napęd hybrydowy. Różnica jest taka, że o ile w zwykłej hybrydzie ładowanie baterii odbywa się jedynie podczas odzyskiwania energii z hamowania (bądź z pracującego silnika spalinowego), akumulator w plug-inach można podładować z zewnętrznego źródła prądu, np. z domowego gniazdka. Obecnie, z uwagi na dość pojemne akumulatory, większość hybryd plug-in jest w stanie pokonać ok. 50 km wyłącznie siłami jednostki elektrycznej. Właśnie z takiego rodzaju napędu będzie korzystała Skoda Superb po liftingu w wersji PHEV.

Oceny czytelników
[Głosów: 1 Średnia: 5]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here